Θεωρήθηκε ένα από τα μεγαλύτερα ταλέντα όλων των εποχών στους αγώνες ράλι, έγινε ο νεότερος οδηγός που κατέκτησε το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα και αγαπήθηκε όσο λίγοι από τους φίλους του μηχανοκίνητου αθλητισμού. Ο Κόλιν Μακ Ρέι έφυγε από τη ζωή το απόγευμα της Κυριακής (σ.σ. μαζί με τον 5αχρονο γιό του Τζονι, όπως αναφέρουν αστυνομικές πηγές), όταν το ελικόπτερό του συνετρίβη κοντά στο σπίτι του, στην περιοχή Λαναρκσάιρ της Σκοτίας, όπου ήταν και η ιδιαίτερη πατρίδα του. Ο Κόλιν ΜακΡέι γεννήθηκε στις 5 Αυγούστου 1968. Ο πατέρας του, Τζίμι, πέντε φορές πρωταθλητής Βρετανίας, τον μύησε από μικρό στα μυστικά των αγώνων ράλι και ο μικρός αποδείχθηκε εξαιρετικός μαθητής. Το 1986, σε ηλικία μόλις 18 ετών, αγωνίστηκε για πρώτη φορά σε τοπικό ράλι στη Σκοτία και ένα χρόνο αργότερα έκανε το ντεμπούτο του στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, καταλαμβάνοντας την 36η θέση στο ράλι Σουηδίας, στο τιμόνι ενός Βόξαλ Νόβα.
Το 1991 εντάσσεται στην εργοστασιακή ομάδα της Σουμπαρού με συνοδηγό τον Νίκι Γκριστ και, αφού κατακτά το πρωτάθλημα Βρετανίας το 1991 και το 1992, είναι πλέον έτοιμος να εκτιναχθεί στην κορυφή. Η πρώτη του νίκη σε αγώνα του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος έρχεται το 1993 στη Νέα Ζηλανδία και το τέλος της χρονιάς τον βρίσκει στην πέμπτη θέση της κατάταξης των οδηγών. Θα ανέβει μία θέση την επόμενη σεζόν και το 1995 θα γίνει ο νεότερος σε ηλικία οδηγός και παράλληλα ο πρώτος Βρετανός που κατακτά τον παγκόσμιο τίτλο στους οδηγούς. Μετά από σκληρή μάχη με τον «ομόσταυλό» του, Ισπανό Κάρλος Σάινθ, ο ΜακΡέι αναδεικνύεται πρωταθλητής στον τελευταίο αγώνα της χρονιάς, μέσα στη Βρετανία.
Ο Σκοτσέζος παρέμεινε στη Σουμπαρού ως το 1998, χωρίς όμως να καταφέρει να ξαναπάρει τον τίτλο. Οι ικανότητές του ήταν αναμφισβήτητες, το ίδιο όμως και η τάση του να οδηγεί στα όρια και κάποιες φορές πέρα από αυτά. Και μπορεί το γεγονός αυτό να τον έκανε ιδιαίτερα αγαπητό στους φιλάθλους, του κόστισε όμως αρκετές «αχρείαστες» εξόδους και πολύτιμους βαθμούς. Ηταν δεύτερος το ΄96 και το ΄97 και τρίτος το ΄98, πριν «μετακομίσει» στη Φορντ, όπου έμεινε ως το 2002. Θα διεκδικήσει για τελευταία φορά το πρωτάθλημα το 2001, μένοντας όμως στη δεύτερη θέση, πίσω από τον συμπατριώτη και «ομόσταυλό» του Ρίτσαρντ Μπερνς. Τραγική ειρωνία, ότι ο τελευταίος έφυγε από τη ζωή πριν περίπου δύο χρόνια, «χτυπημένος» από καρκίνο στον εγκέφαλο.
Το 2003 ήταν η τελευταία πλήρης χρονιά του ΜακΡέι στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ράλι. Οι εμφανίσεις του με τη Σιτροέν ήταν απογοητευτικές για την αξία του και τον έφεραν στην έβδομη θέση της γενικής κατάταξης. Οταν οι κανονισμοί της FIA άλλαξαν και υποχρέωσαν κάθε ομάδα να δηλώνει μόνο δύο οδηγούς, οι Γάλλοι δεν το σκέφτηκαν πολύ: ο πολύπειρος και σταθερός Κάρλος Σάινθ και φυσικά το ανερχόμενο (τότε) αστέρι, Σεμπαστιάν Λεμπ, προτιμήθηκαν του ασταθούς Σκοτσέζου, που σε ηλικία μόλις 35 ετών αναγκάστηκε να αποσυρθεί. Εκτοτε, ο ΜακΡέι έκανε δύο προσπάθειες επιστροφής: το 2005 έτρεξε δύο αγώνες με τη Σκόντα (έβδομος στο ράλι Βρετανίας, εγκατέλειψε ενώ ήταν τρίτος στην Αυστραλία), ενώ πέρυσι αντικατέστησε για έναν αγώνα (στην Τουρκία) τον τραυματία Σεμπαστιάν Λεμπ στην ιδιωτική ομάδα Kronos Σιτροέν, χωρίς όμως να κατορθώσει να τερματίσει.
Συνολικά στην καριέρα του ο Κόλιν ΜακΡέι έδωσε το «παρών» σε 146 αγώνες του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος και σημείωσε 25 νίκες, ενώ ακόμη 17 φορές ήταν στις άλλες δύο θέσεις του βάθρου. Ιδιαίτερα καλή ήταν η σχέση του με την Ελλάδα και το Ράλι Ακρόπολις, το οποίο κέρδισε συνολικά πέντε φορές: το 1996, το 1998 και τρεις διαδοχικές χρονιές, από το 2000 ως το 2002.
Τα τελευταία χρόνια δοκίμασε τις δυνάμεις του και σε άλλους αγώνες του μηχανοκίνητου αθλητισμού, μετέχοντας δύο φορές με φορτηγό στο ράλι Παρίσι-Ντακάρ (2004 και 2005) και μία φορά στις 24 ώρες του Λε Μαν (2004 με Φεράρι), όπου μάλιστα κατετάγη τρίτος στην κατηγορία του και ένατος συνολικά.
Ο Κόλιν ΜακΡέι ήταν παντρεμένος με την Αλισον και είχε δύο παιδιά, την Χόλι-Τζέιν και τον Τζόνι.
ΠΗΓΕΣ: ΑΠΕ, www.colinmcrae.com
