Ο Μήτρογλου θα αφήσει εποχή, αν...Μπορεί ν΄ αφήσει εποχή ο Μήτρογλου, με μία προϋπόθεση, όμως. Να μάθει από τον Κοβάσεβιτς. Το ένστικτο του σκόρερ το έχει. Την καλή τεχνική που χρειάζεται ένας κυνηγός επιπέδου την έχει. Κι έχει και την τύχη να έχει δάσκαλο τον καλύτερο ίσως που θα μπορούσε να έχει-τον Ντάρκο. Ας μάθει, λοιπόν, από τον κατά 14 ολόκληρα χρόνια μεγαλύτερό του Ντάρκο. Κι ας αλλάξει λίγο μυαλά. Να καταλάβει ότι το ποδόσφαιρο είναι ομαδικό άθλημα.
Αυτός καθάρισε χθες μία πολύ δύσκολη πρόκριση. Αλλά είναι κακή νοοτροπία να τον βγάζει ο Κωνσταντίνου μόλις στο 5ο λεπτό τετ α τετ με τον αντίπαλο γκολκίπερ, αυτός να έχει δίπλα του εντελώς μόνους με τα δίκτυα δύο συμπαίκτες του (πρόχειρα θυμόμαστε δεξιά του τον Νούνιες) και να μην δίνει την μπάλα σ΄ ένα από τους δύο, για να γίνει εύκολο το παιχνιδάκι, αλλά να σουτάρει πάνω στον γκολκίπερ. Με 1-0 στ ο5, το ματς μπορεί να έληγε 3-0 και να γλίτωνε όλη η ομάδα το ζόρι που τράβηξε.
Όπως είναι κακή νοοτροπία αυτό που έκανε στο 82, που δεν άφησε τον Τοροσίδη να σουτάρει φάτσα με τον αντίπαλο γκολκίπερ. Ο Τζόλε είχε κάνει την κούρσα, η μπάλα είχε πάει στον Τοροσίδη και με το σκορ 1-1 ο Μήτρογλου πήγε να κλέψει τη δόξα από το συμπαίκτη του.
Εντάξει, ο σέντερ φορ πρέπει να είναι εγωιστής. Πρέπει να σουτάρει, να εκτελεί. Αλλά ο εγωισμός να είναι μέχρι ενός βαθμού-να μην πειράζει την ομάδα. Και ο Μήτρογλου δεν είναι κακό παιδί και κακός χαρακτήρας. Γι΄ αυτό, άλλωστε, τον αγαπάνε και όλοι οι συμπαίκτες του. Αλλά τον τρόπο του παιχνιδιού του πρέπει να τον αλλάξει στο συγκεκριμένο σημείο. Αν δεν το κάνει, θα χάσει και ο Ολυμπιακός, αλλά και ο ίδιος.
Κώστας Νικολακόπουλος
