Ώρα 4.30, παρακολουθώ τα δελτία. Υπάρχουν δύο ειδών δελτία. Των ιδιοτικών καναλιών και της δικιάς μας, ΝΕΤ.Δεν είχα δει δελτία από το πρωί. ΑΝΤ1: Κραυγές αγωνίας. Χωριά καίγονται. Νότια Πελλοπόνησο.
MEGA: Πλάνα από δορυφόρο. Η Πελοπόννησος καίγεται. Η Νότια Πελοπόννησος.
ALPHA: Απεσταλμένος μέσα σε χωριό. Οι φλόγες καίνε τα πρώτα σπίτια.
ΝΕΤ: Πλάνα από Εύβοια. Ήρεμοι παρουσιαστές. Η βοήθεια έρχεται!
- Στα ιδιωτικά κανάλια οι αγανακτισμένοι πολίτες μιλούν συχνά-πυκνά.
- Οι παρουσιαστές είναι (?) ταραγμένοι. Φωνάζουν για βοήθεια.
- Τα ίδια τρομακτικά πλάνα δείχνονται ξανά και ξανά... Τρομαγμένα παιδάκια, ηλικιωμένοι, γίνονται οι star.
- Ντρόπη.
- Μου φαίνεται όμως ότι αυτά είναι κατάλοιπα της δημοσιογραφικής τους ιδιότητας.
- Θέλουν να βοηθήσουν. Πηγαίνουν από χωριό σε χωριό. Κινδυνεύουν. Θέλουν να βοηθήσουν.
- Αλλά πως? Τα συνεργία δεν έβαλαν ακόμη μάνικα...
Την ίδια ώρα στην ΝΕΤ.
- Οι φωτιές στην Βοιωτία έσβησαν.
- Η Κάρυστος δεν κινδυνεύει. Σύνδεση με Καλαμάτα. Ο κίνδυνος πέρασε.
- Μια ενημέρωση από κρατικό εκπρόσωπος.
- Η «Αμερικάνικη» βοήθεια φτάνει. Έφτασε. Βλέπετε οι Ευρωπαίοι βοηθάνε τον τρίτο κόσμο.
- Η φωνή του παρουσιαστή ήρεμη. Καθησυχαστική.
Αυτή είναι η ματιά του Maestrou. Μπορεί κάποιος το ποτήρι να το βλέπει μισο-γεμάτο, ή μισό-άδειο, αλλά όταν είναι καμένο δεν μπορείς να το βλέπεις φρεσκοπλυμένο... Υπάρχει σκοπιμότητα. Η 16 του μήνα είναι κοντά βλέπετε.
