Αυτά για χθες. Άτολμη η Γερμανία, άτυχη στα γκολ οφσάιντ η Γαλλία. Ούτε καν το 2-3 γκολ δεν πετύχαμε. Γενικά δεν πετυχαίνουμε κάτι στο Euro. Η μούτζα πάει σύννεφο. Ας ελπίσουμε σε κάτι καλύτερο απόψε.
ΤΟΥΡΚΙΑ - ΟΥΑΛΙΑ
Δεύτερη αγωνιστική, τα περιθώρια στενεύουν. Οι ομάδες από μόνες τους πρέπει να σηκώσουν κεφάλι και να πάρουν μπρος. Η Τουρκία ειδικά πρέπει να αντιμετωπίσει τη σκληρή πραγματικότητα. ΟΚ, αντιμετώπισε την πιο δυνατή ομάδα του ομίλου, αλλά δεν είχε τύχη κόντρα στην Ιταλία (0-3). Καμία σχέση η εικόνα της με τα όσα μπορεί να προσφέρει. Καταλαβαίνει κανείς πως οι φωνές του εκλέκτορά της θα έφτασαν μέχρι την Κωνσταντινούπολη.
Έφυγε από τη Ρώμη για το Μπακού και κοντράρεται με την Ουαλία. Αυτή κατάφερε να πάρει την ισοπαλία από την Ελβετία και να διεκδικεί με αξιώσεις την πρόκριση. Το σκληρό παιχνίδι της ήταν ότι πρέπει κόντρα σε ομάδες που αδυνατούν να την κολλήσουν στον τοίχο. Σίγουρα θα αντισταθεί και στην Τουρκία, αλλά λόγω της ανάγκης των γειτόνων μας για βαθμούς, ευελπιστούμε να έχουμε ένα ανοιχτό ματς, με ευκαιρίες και από τις δύο πλευρές.
Επιθετικά, ούτε με την Ελβετία έδειξε κάτι το τρομερό, αλλά της ήταν αρκετή μία στημένη φάση για να βγάλει τα κάστανα από τη φωτιά. Εκεί άλλωστε είναι και η δύναμή της. Άλλη μία ισοπαλία δεν θα της καταστρέψει τα όνειρα πρόκρισης, ασχέτως αν στην τελευταία αγωνιστική την περιμένει η Ιταλία. Φυσικά το γκολ αποτελεί δύσκολη επίθεση για τους Ουαλούς, αλλά μην ξεχνάμε τη δύναμη του Μπέιλ στα φάουλ και στα μακρινά σουτ. Διόλου απίθανο να βρει δίχτυα από μακρινή απόσταση.
Η Τουρκία έχει ελπίδες για γκολ με Γιλμάζ. Η μπάλα πρέπει να μείνει χαμηλά και όχι ψηλά. Εκεί υπερτερεί ο δεινός στράικερ και μπορεί να βρει το κενό στην περιοχή των Ουαλών, όπως ακριβώς έκανε η Ελβετία σε ανύποπτη στιγμή.